Lumalalim ang diskusyon sa usapin ng kapayapaan sa Bangsamoro kasabay ng tanong kung sapat ba ang mga pahayag sa media para ituring na tunay na pag-usad sa peace process. Sa programang āPeacetalkā na tumatalakay sa mga isyung may kinalaman sa usapang pangkapayapaan, binibigyang-diin ang konsepto ng āpeace process by press releaseā at kung bakit delikado ang sobrang pag-asa sa mga anunsyo nang walang malinaw na basehan. Ayon sa initial na impormasyon, lumilitaw na may pangamba ang ilang sektor na napag-iiwanan ang aktwal na implementasyon kumpara sa bilis ng mga pampublikong pahayag. Binabanggit din sa diskurso ang pangangailangan ng isang āevidence floorā o matibay na pundasyon ng datos at dokumentadong resulta bago ideklarang umuusad ang anumang hakbang sa kapayapaan.
Batay sa mga paunang ulat, nakasentro ang panawagan sa mas malinaw na pagsukat ng progreso sa Bangsamoro, kabilang ang implementasyon ng mga kasunduan, programang pangkaunlaran, at mekanismo ng pananagutan. Sa halip na umasa lamang sa press conference at opisyal na statement, isinusulong na magkaroon ng malinaw na baseline data at regular na monitoring na bukas sa pagsusuri ng publiko. Sa ganitong paraan, mas madaling masusuri kung ang mga pangako sa peace process ay nagbubunga ng pagbabago sa seguridad, serbisyo publiko, at kabuhayan sa rehiyon. Sa ngayon, wala pang kumpirmadong detalye kung may bagong opisyal na framework na ipatutupad para sa ganitong uri ng evidence-based na pagmomonitor.
Mahalaga ang āevidence floorā dahil nagbibigay ito ng konkretong sukatan na maaaring tingnan ng pamahalaan, Bangsamoro authorities, at mga komunidad na direktang apektado ng sigalot. Ayon sa initial na impormasyon, layon nitong bawasan ang agwat sa pagitan
